"Bez mojej decyzji nie byłoby ugody”. Katarzyna Markiewicz punktuje systemowe błędy reprywatyzacji

Ugoda jako konieczność, a nie pełna sprawiedliwość

Zdaniem Markiewicz, zawarcie ugody przed sądem było podyktowane pragmatyzmem, a nie poczuciem pełnej sprawiedliwości. „Widmo toczących się dalej procesów” zmusiło obie strony do ustępstw, które w opinii Markiewicz są dyskusyjne pod względem uczciwości dziejowej.

Podział majątku według oświadczenia:

1. Zwrot w naturze: Odzyskanie domu, budynków gospodarczych oraz 4,7 ha gruntu.

2. Przekazanie Miastu: Rezygnacja z 26,6 ha terenów (stawy, camping) w zamian za odszkodowanie.

Czy to było uczciwe?

Markiewicz stawia retoryczne pytanie o sensowność 36-letniego sporu. Jej zdaniem, gdyby majątek zwrócono bezpośrednio po upadku komunizmu, nie byłoby potrzeby wypłacania odszkodowań z publicznych pieniędzy. Obecny finał Markiewicz uznaje za gorzki kompromis, który kończy sprawę procesowo, ale nie zdejmuje wątpliwości natury moralnej.

OBSZERNY FRAGMENT LISTU K. Markiewicz do Redakcji Łuków.Tv 

W 1990 roku kiedy w Polsce miało zacząć obowiązywać Państwo Prawa podjęłam starania o odzyskanie utraconej w 1950 roku „bezprawnie” jak to wielokrotnie stwierdzono, własność. Od 2007 do 2023 roku , czasu ponownego uzyskania własności spornych terenów przez Miasto byłam nawet ich formalnym właścicielem i posiadaczem . Widmo toczących się dalej procesów z mojej strony i brak możliwości rozwoju , w tym pozyskiwania środków finansowych ze strony Miasta , skłoniły nas do zawarcia przed Sądem ugody . Ja odzyskałam dom i zabudowania gospodarcze oraz 4,7 ha gruntu . Miastu przekazałam teren o powierzchni 26, 6491 ha , w tym stawy rybne i camping . Za teren oddany otrzymam odszkodowanie .

W całej tej 36-letniej historii nasuwa się jednak pewna wątpliwość . Obie strony toczącego się 36 lat sporu powinni być zadowolone ale czy na pewno jest w przyjętym rozwiązaniu wszystko uczciwie i w porządku. W 1950 roku ówczesna Władza Ludowa pozbawiła moją rodzinę domu i środków do życia . W 1990 roku Państwo Polskie deklarowało naprawienie szkód wyrządzonych przez komunistów . Poza majątkami kościelnymi tylko w Polsce nie doczekaliśmy się Ustawy Reprywatyzacyjnej . Nasuwa się pytanie? Czy nie prościej i uczciwiej byłoby zwrócić ukradziony majątek w 1990 roku Była przecież taka możliwość , zdejmując z nas, wszystkich podatników obowiązek zapłacenia odszkodowania . Myślę , że odnieśliśmy z Panem Burmistrzem zwycięstwo Pyrrusowe .

Katarzyna Markiewicz