Cerkiwe w Łukowie. Co o niej wiemy?

17/03/2022 15:02

Materiał dzięki uprzejmości strony "Historia Ziemi Łukowskiej. Łuków i okolice"

Łuków, Rok 1908 Cerkiew. Funkcjonują dwie nazwy tego miejsca. Na stornach Cerkwii lubelskiej jest: Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy. Archiwum Państwowe podaje nazwę: Parafia Prawosławna pw. Świętego Mikołaja z Miry w Łukowie

Archiwum Państwowe: Parafia Prawosławna pw. Świętego Mikołaja z Miry w Łukowie została erygowana w 1880 roku. Pierwszą prowizoryczną kaplicę urządzono w gmachu b. szkoły pijarów, wg innych danych w szpitalu miejskim.

22 maja 1898 r. został położony kamień węgielny pod budowę wolno stojącej świątyni, konsekrowana 28.11.1899 r.

Reklama

Była usytuowana na przedmieściu, w okolicy dworca kolejowego. Wierni to głównie stacjonujące w Łukowie wojsko - 3 kadrowy Batalion, 2, 17, 18 Lotny Park Artyleryjski i urzędnicy. Liczbę parafian w 1895r szacowano na 453, a w 1903 r. - 1193 osób.

Popem był Jerofij Antipowicz (dane dla lat 1895-1906) . W 1915r większość wiernych została ewakuowana lub wyjechała do Rosji. Opuszczona cerkiew spłonęła w 1926 roku. Parafia należała do Chełmsko-Warszawskiego Prawosławnego Konsystorza z biskupem lubelskim na czele z siedzibą w Chełmie, "Sedleckogo Błagoczinia", które obejmowało parafie Hołubla (360 wiernych), Gródek (625 w.) , Drohiczyn (158w), Łosice (795), Łuków (453w), Łysów (761w) Próchenki (1479w), Rogów (389w), Seroczyn (525w), Sokołów (1603w), Czekanów (159w), Czołomyje (1201w), Szkopy (566w), Węgrów (260w), cerkiew siedlecka (1285) (dane z 1895r Pamiatnaja Kniżka Sedleckoj Gubernii.

Reklama

Informacja ze strony cerkwi lubelskiej:

Parafia prawosławna w Łukowie istniała od maja 1880 roku. Cerkiew wtedy znajdowała się w trzech salach miejskiego szpitala na pierwszym piętrze z oddzielnym wejściem z zewnątrz. Koszt wynajmu sal w kwocie 181 rubli rocznie ponosili parafianie. Na budowę nowej cerkwi św. Synod wyasygnował kwotę 25 tys. rubli, wierni ofiarowali 4,5 tys. rubli.

Kamień węgielny pod budowę crkwi położono 22 maja 1898 roku, na przedmieściach miasta od strony dworca kolejowego. Świątynię wzniesiono w bizantyjskim stylu z jedną główną półokrągłą kopułą i dzwonnicą nad wejściem. Uroczyste wyświęcenie odbyło się 28 listopada 1899.

Reklama