Zmęczeni, ale zachwyceni. Tak mieszkańcy Powiatu Łukowskiego opanowali Rezerwat Jata [ZDJĘCIA]

Mówi się, że najlepsze lekcje historii to te, które przeżywa się na własnej skórze. Dokładnie tak było w minioną niedzielę, 22 czerwca, kiedy spora ekipa mieszkańców powiatu łukowskiego wsiadła na rowery, żeby wziąć udział w Rajdzie „Miejsca Pamięci”. Na uczestników czekało wszystko, czego potrzeba do udanego dnia: świetna pogoda, zielone szlaki Jaty i mnóstwo dobrej energii.

Peleton wystartował punktualnie o 9:00 rano spod Muzeum Ziemi Łukowskiej. Na starcie zameldowali się starsi i młodsi – uczniowie z opiekunami, całe rodziny i po prostu miłośnicy kręcenia kilometrów. Co ciekawe, rowery z garaży wyciągnęli też lokalni samorządowcy – Wicestarosta Sławomir Rzymowski oraz Sekretarz Powiatu Jerzy Siwiec, którzy całą trasę przejechali ramię w ramię z mieszkańcami.

O historii bez nudy

Trasa wiodła przez lokalne dobro narodowe, czyli Rezerwat Jata. I choć kilometry w nogach robiły swoje, nikt nie narzekał na zmęczenie. Wręcz przeciwnie – humory dopisywały cyklistom od początku do końca.

Ogromna w tym zasługa Anny Frelek-Chmiel. Podczas kolejnych przystanków przy leśnych pomnikach i miejscach pamięci potrafiła tak opowiadać o przeszłości tego regionu, że nikt się nie nudził. Uczestnicy słuchali opowieści z zapartym tchem, na nowo odkrywając, jak bogatą i poruszającą historię kryją te lasy.

Za całe logistyczne przedsięwzięcie i bezpieczny przebieg rajdu wielkie brawa należą się organizatorom: Powiatowi Łukowskiemu, Nadleśnictwu Łuków oraz ekipie z Muzeum Ziemi Łukowskiej.

Zasłużony odpoczynek i ognisko

Po kilku godzinach na siodełkach przyszedł czas na zasłużony relaks. Finał rajdu zaplanowano przy wiacie „Ostoja” w Żdżarach. Tam na wszystkich czekało już rozpalone ognisko. Trudno o lepsze podsumowanie takiego dnia niż pieczenie kiełbasek i luźne rozmowy o tym, co udało się po drodze zobaczyć.

Organizatorzy i uczestnicy zgodnie dziękowali sobie nawzajem za świetną atmosferę i aktywne spędzenie niedzieli. Kto nie był, niech żałuje – i koniecznie szykuje rower na następny raz!