Ulica, która przypomina lekarza. Łuków pamięta o doktorze Władysławie Marcelem Dmochu

W centrum Łukowa biegnie spokojna, niepozorna ulica. Dziś nosi nazwę doktora Władysława Marcelego Dmocha – lekarza, który przez kilkadziesiąt lat leczył łukowian, również w najtrudniejszych latach okupacji. W tym roku, 20 października, minęła 69. rocznica jego śmierci. Został pochowany na cmentarzu św. Rocha w Łukowie.

Lekarz z powołania i społecznik

Władysław Marceli Dmoch urodził się 27 czerwca 1890 roku w Siedlcach. Ukończył Uniwersytet Warszawski oraz Uniwersytet w Dorpacie, gdzie w 1918 roku uzyskał tytuł lekarza. Po kilkuletniej pracy w Ostrołęce w 1928 roku przyjechał do Łukowa i związał się z miastem na resztę życia.

Był lekarzem rejonowym oraz lekarzem Kasy Chorych i Ubezpieczalni Społecznej. Pracował nieprzerwanie w latach 1928–1939, a następnie w okresie okupacji, gdy wielu lekarzy zostało zmuszonych do wyjazdu. Leczył mieszkańców Łukowa i okolic w trudnych warunkach, często bez dostępu do leków i sprzętu, a mimo to zawsze pozostawał przy chorych.

Po wojnie kontynuował pracę w służbie zdrowia oraz angażował się społecznie – był prezesem Koła Miejskiego Stronnictwa Demokratycznego, a później przewodniczącym Powiatowego Komitetu SD. Zmarł 20 października 1956 roku, pozostawiając po sobie pamięć o lekarzu oddanym ludziom i miastu.

Ulica jego imienia – w centrum miasta

Dzisiejsza ulica doktora Władysława Marcelego Dmocha to dawna ulica Ogrodowa, przemianowana po wojnie na cześć lekarza, który przez dziesięciolecia służył łukowianom. W tym rejonie mieściły się przed laty gabinety lekarskie i siedziby instytucji zdrowia. Nazwa ulicy upamiętnia człowieka, który w czasach okupacji i powojennego chaosu nie porzucił swojego zawodu ani miasta.

Ślad w historii miasta

Zachowało się jego studyjne zdjęcie z 1934 roku, wykonane przez łukowskiego fotografa Karola Piatczyca. Przedstawia eleganckiego, skupionego lekarza – symbol tamtej epoki, w której powołanie i służba drugiemu człowiekowi miały największe znaczenie.

Jego nazwisko odnajdujemy w przedwojennych spisach lekarzy, w dokumentach Ubezpieczalni Społecznej, a także w powojennych aktach Stronnictwa Demokratycznego, gdzie pełnił funkcje kierownicze. Był jednym z nielicznych medyków, którzy pozostali w Łukowie przez całą okupację – i dzięki temu zapisał się w pamięci mieszkańców jako człowiek niezłomny i wierny swojemu miastu.

Łuków pamięta

Dziś imię doktora Dmocha nosi ulica w centrum miasta, a jego grób na cmentarzu św. Rocha został odnowiony dzięki mieszkańcom i zbiórce zorganizowanej przez Alternatywę dla Łukowa.

Każdego roku, w październiku, przypominana jest jego postać – lekarza, który nie szukał rozgłosu, a mimo to zasłużył na wdzięczność pokoleń.

Dr Władysław Marceli Dmoch – lekarz, społecznik, łukowianin z wyboru. Pozostał w pamięci nie przez pomniki, ale przez swoje życie i służbę drugiemu człowiekowi.