Historia pod tynkiem: niezwykłe odkrycie napisu na dworcu w Łukowie

Podczas prac remontowych przy dworcu kolejowym w Łukowie robotnicy odsłonili historyczny napis z nazwą miasta. Znalezisko ma znaczenie dla lokalnej historii i wywołało liczne komentarze mieszkańców, którzy widzą w nim ważny element tożsamości miasta.

Podczas remontu dworca kolejowego przy ulicy Okrzei robotnicy odkryli stary napis z nazwą miasta. Znalezisko szybko wywołało gorącą dyskusję wśród mieszkańców Łukowa.

Odkrycie na łukowskim dworcu

Ekipa budowlana pracująca przy elewacji od strony ulicy Okrzei mocno się zdziwiła. Gdy robotnicy skuwali tynk, na ścianie pojawił się duży napis „Łuków”. Całą sytuację nagłośnił pan Zbyszek, który zrobił zdjęcia w chwili odkrycia. Przez lata ta pamiątka wisiała tuż przed naszym nosem, tylko zasłonięta warstwą tynku. Dla wielu osób od razu stało się jasne, że to kawałek prawdziwej historii regionu.

Historia budynku stacji

Pani Ewa, mieszkanka Łukowa, przypomina, że pierwszy budynek stacji powstał w tym miejscu około 1866 roku. Z czasem dworzec był przebudowywany, a po zniszczeniach z okresu pierwszej wojny światowej zmienił się szczególnie mocno. Obecny napis na ścianie najpewniej pochodzi z odbudowy w 1921 roku. Niektórzy zastanawiali się, czemu litera „U” wygląda inaczej niż obecnie spotykane warianty, ale pan Jarosław wyjaśnił, że to klasycystyczny styl pisma, dawniej dość popularny. To nie błąd, tylko świadectwo tego, jak kiedyś podchodzono do wyglądu takich miejsc i jaką wagę przywiązywano do detalu.

Opinia mieszkańców o napisie

W internecie szybko pojawiła się lawina komentarzy łukowian. Większość osób, w tym pani Jowita i pan Jarosław, twierdzi, że napis jest zabytkiem i powinien pozostać na swoim miejscu. W wielu wypowiedziach przewija się myśl, że to część lokalnej tożsamości, której nie wypada zakrywać nowym tynkiem ani styropianem. Część mieszkańców zwraca przy tym uwagę, że nie wszystko w mieście musi być nowe i gładkie, czasem lepiej zostawić coś z dawnych lat. Pan Michał żartuje, że jeszcze bardziej ucieszyłby się z otwartej kasy biletowej, ale sam przyznaje, że taki napis robi wrażenie.

Historia naszego Dworca! 

Historia kolei w Łukowie sięga lat 60. XIX wieku, kiedy to miasto znalazło się na trasie linii Warszawsko-Terespolskiej. Sam gmach dworca wybudowano w latach 1866–1867. Była to monumentalna, dwupiętrowa budowla z ceglanymi kominami, która na parterze mieściła urządzenia do ruchu pasażerskiego, a na piętrze mieszkania dla pracowników. Dzięki oddaniu kolejnych linii – do Brześcia (1880) i Lublina (1898) – Łuków stał się kluczowym węzłem komunikacyjnym.

Pierwotny budynek został poważnie zniszczony podczas I wojny światowej przez wycofujące się armie niemieckie i rosyjskie. Odbudowa, przyspieszona w 1921 roku, nadała mu zupełnie nowy wygląd w tzw. stylu polskim. Architektura ta nawiązywała do klasycyzmu, wyróżniając się kolumnami jońskimi, frontonem oraz charakterystycznymi maszkaronami nad oknami parteru. Wnętrze mieściło wówczas dwa bufety (o różnym standardzie), biura oraz kasy biletowe.

Mimo intensywnych bombardowań we wrześniu 1939 roku, budynek dworca ocalał. W czasie okupacji był jednak świadkiem hitlerowskich zbrodni oraz prężnej działalności konspiracyjnej łukowskich kolejarzy (organizacja TAP), którzy m.in. przeprowadzali akcje zdobywania amunicji z transportów wroga. Po wyzwoleniu w 1944 roku i niezbędnym remoncie w 1945 r., stacja wznowiła pracę. Ważnym wydarzeniem powojennym było otwarcie nowej linii Skierniewice–Łuków w 1959 roku.

W 1962 roku dworzec przeszedł gruntowną modernizację. Wnętrza wyłożono ciemnym marmurem, zmieniono oświetlenie i przebudowano układ pomieszczeń, tworząc m.in. bar „Semafor” oraz świetlicę. Dekada lat 70. przyniosła upamiętnienie poległych kolejarzy pomnikiem (1974) oraz elektryfikację linii do Siedlec (1978). Według źródeł z 1982 roku, budynek mimo modernizacji zachował swój niepowtarzalny urok, pozostając jednym z najważniejszych obiektów architektonicznych miasta.