Hitler zaatakował Polskę. Łuków uczcił rocznicę tej napaści

W Parafii pw. Podwyszenia Krzya witego w ukowie zostaa odprawiona Msza wita w intencji onierzy i ludnoci cywilnej - ofiar wrzenia 1939 roku.

Poczty sztandarowe zapewnili żołnierze 4 Skrzydła Lotnictwa Szkolnego w Dęblinie oraz łukowskie szkoły.

Na Cmentarzu Św. Rocha w Łukowie odbyła się kolejna część uroczystości. Symbolicznym miejscem, w którym uczczono pamięć poległych żołnierzy i ofiar cywilnych, był grób śp. Ireny Majmeskuł, młodej studentki Uniwersytetu Lwowskiego, która zginęła w pierwszych dniach września 1939 roku podczas bombardowania Łukowa. Tutaj miało miejsce przemówienie okolicznościowe burmistrza Piotra Płudowskiego, modlitwa za ofiary wojny, apel poległych odczytany przez harcerzy oraz złożenie wieńców i zapalenie zniczy przez jednostki samorządowe oraz stowarzyszenia. Wydarzeniem towarzyszącym Łukowskim obchodom 83. rocznicy wybuchu II wojny światowej był wyświetlany w godz. 10:00-18:00 na Placu Solidarności i Wolności film pt. „Łuków przełomu pokoju i wojny”.

Na uroczystości zaprosili: Proboszcz Parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Łukowie Ks. Kanonik Andrzej Kieliszek, Burmistrz Miasta Łuków Piotr Płudowski oraz Łukowski Ośrodek Kultury. Partnerem wydarzenia było 4 Skrzydło Lotnictwa Szkolnego w Dęblinie.

II wojna w Łukowie 

Stopniowy rozwój miasta przerwał wybuch II wojny światowej, a najtragiczniejsze okazały się dni 4 i 7 września 1939 r., kiedy od bomb zrzucanych przez samoloty niemieckiej Luftwaffe zginęło kilkuset jego mieszkańców. W Łukowie w czasie wojny funkcjonowało getto, w którym umieszczono mieszkających tu Żydów, a także osoby tej narodowości z innych miast, a nawet ze Słowacji, Węgier i Francji. W czasie okupacji Niemcy wymordowali całkowicie ludność żydowską, stanowiącą niemal połowę mieszkańców Łukowa. Jedną z zabitych osób był rabin Ber Erlich Słuszny - dziadek Meira Dagana, późniejszego dyrektora izraelskiego Mosadu. Żydów mordowano na miejscu, pod pobliską wsią Malcanów, wywożono też do obozów zagłady w Treblince i na Majdanku.

W czasie wojny oraz po jej zakończeniu w mieście oraz w okolicach Łukowa funkcjonował zorganizowany ruch partyzancki. Pierwsze zawiązane zostały struktury SZP (Służby Zwycięstwu Polski), przekształcone następnie w Związek Walki Zbrojnej i Armię Krajową. Aresztowania i represje ze strony zarówno Niemców, jak i późniejszego komunistycznego aparatu bezpieczeństwa spowodowały częste zmiany na stanowiskach dowódczych Komendy Obwodu.

Jednak dopiero ostatni miesiąc okupacji, tj. lipiec 1944 r. przyniósł niespotykane w ciągu całej II wojny światowej straty w mieście. 23 lipca Łuków został wyzwolony przez Armię Radziecką wspomaganą przez oddziały Armii Krajowej. Niemcy w reakcji na utratę miasta przeprowadzili w następnych dniach bombardowanie, które zniszczyło ponad 80% wszystkich zabudowań. Zniszczone zostało prawie całe śródmieście i przyległe ulice. Piloci niemieccy zrzucili także tysiące min, zabijając cywilnych mieszkańców miasta i powodując obrażenia wśród setek innych osób. Budynki odbudowano dopiero po kilku latach, a ożywienie inwestycyjne przyszło po roku 1956. Do tej pory centrum Łukowa straszyło ruinami i pustkami po zniszczeniach.

Po zakończeniu wojny miejsce AK zajęły inne organizacje konspiracyjne: Zrzeszenie Wolność i Niezawisłość i Narodowe Siły Zbrojne. Ich członkowie prowadzili walkę przeciwko członkom NKWD i funkcjonariuszom Urzędu Bezpieczeństwa.

Fot. Łukowski Ośrodek Kultury