"Czy Ewa zasłużyła na śmierć?" Zabójstwo w Łukowie. Jeden z komorników szczerze o pracy w zawodzie

Internetowe echa dramatycznych wydarzeń z Łukowa.

W mediach społecznościowych pojawił się przejmujący wpis. Autorem jest komornik - Pan Piotr. Treść dotyczy  zabójstwa w Łukowie po ataku nożownika gdzie ofiarą napastnika padłą komornik Ewa. K. 

Treść wpisu: 

Od 2,5 roku jestem komornikiem sądowym. Łączenie przepracowałem w zawodzie 12 lat. Jest to zawód bardzo trudny i stresujący. Świadomie go wybrałem bo wiem, że jest też bardzo potrzebny. Jestem dumny z wykonywanego zawodu, bo jestem do niego przygotowany i wiem jaka jest jego misja. Tą misją jest wykonywanie orzeczeń sądowych. Walka o wyegzekwowanie tego, co bez zawodu komornika byłoby tylko kartką papieru. I niech nie zwiedzie Was kilka "afer komorniczych", o których głośno mówiło się w mediach na czele z tzw. "afera ciągnikową", która miała miejsce z 9 lat temu.

W każdym zawodzie zdarzają się czarne owce, czy to ksiądz czy kominiarz. Dziennie te 3000 kancelarii wykonuje ok 500 tysięcy  czynności egzekucyjnych. Jaki procent tych czynności to te słynne afery?  W swojej pracy spotykamy się z ludźmi, bardzo często w trudnym dla nich momencie życia. Nie jest łatwo tej osobie zakomunikować, że ktoś czeka na pieniądze, czy to poszkodowany w wypadku, czy to alimentowany. Nie zawsze dług jest wynikiem złych decyzji tej osoby. Czasem pojawia się choroba, trzeba pożyczyć na leki. Każda sprawa to osobna historia. Dłużnikiem się bywa. Samo życie...

Zginęła kobieta, wykonując swoją pracę. Tak jak robiła to codziennie. Nie wróciła do domu. Do dzieci i męża. Będą się żegnać na cmentarzu, a nie buziakiem. Była komornikiem sądowym.  Przeglądam artykuły o morderstwie.

Widzę komentarze pełne hejtu i niestworzonych historii o tym, jacy są komornicy. A przecież wiem jacy są, bo mam wśród nich wiele koleżanek i kolegów, asesorów i aplikantów, pracowników biurowych. To wspaniali ludzie, wykształceni, empatyczni. 

1. Czy Ewa zasłużyła na śmierć? Nie.
2. Czy można było tego uniknąć? Tak.

Ta śmierć zaczyna się w złośliwym komentarzu.  W niewinnym wpisie na Facebooku. 
W programie telewizyjnym. W konferencji prasowej. Każdy jest trochę winien tej bezsensownej śmierci, kto brał udział w spirali która nakręca się od lat. 
W fali hejtu, w fali nienawiści. Najgorsza myśl która zostaje w głowie, kiedy myślę o tej straszliwej tragedii jest taka, że to mogłem być ja, to mogła być koleżanka czy kolega...

Pan Piotr!