Ogień zabrał życie kobiety, która przez całe życie ratowała innych. W Rykach trwa walka o odbudowę domu po tragicznej pożarze

To miał być kolejny spokojny wrzesień, czas codziennych spraw i domowego ciepła. 2 września 2026 roku życie pana Tomasza zmieniło się jednak w jednej chwili. W jego domu w Rykach wybuchł pożar, który nie tylko obrócił w popiół dorobek wielu lat, ale przede wszystkim odbierając mu ukochaną żonę, Monikę.

 Monika miała 62 lata. Przez cztery dekady była twarzą i sercem opieki medycznej w regionie, pracując jako pielęgniarka w Szpitalu Powiatowym w Rykach. Zaledwie kilkanaście dni przed tragedią świętowała jubileusz 40-lecia swojej pracy zawodowej. Dla pacjentów była osobą, której można było bezgranicznie zaufać w najtrudniejszych momentach, a dla współpracowników – niezawodnym wsparciem i autorytetem.

Jej misja wykraczała jednak daleko poza szpitalne mury. Z inicjatywy Moniki w regionie powołano szkołę pierwszej pomocy przedmedycznej. Uczyła innych, jak nie bać się reagować i ratować ludzkie życie, zaszczepiając w lokalnej społeczności odwagę do niesienia pomocy potrzebującym. Przez całe dorosłe życie to ona była tam, gdzie ktoś jej potrzebował. Dzisiaj o pomoc musi poprosić jej mąż.

Ogień zniszczył dużą część budynku, doszczętnie trawiąc wyposażenie, osobiste pamiątki i miejsce, które przez lata stanowiło fundament ich wspólnego życia. Pan Tomasz stracił nie tylko dom, ale przede wszystkim poczucie bezpieczeństwa i przestrzeń, w której każdy kąt przypominał o żonie.

Mimo niewyobrażalnego dramatu i żałoby, z którą musi się mierzyć każdego dnia, podjął decyzję o odbudowie zgliszcz. To nie jest próba wymazania przeszłości, lecz chęć zachowania miejsca, które przesiąknięte jest wspomnieniami o Monice. Zebrane środki mają posłużyć na pokrycie kosztów niezbędnych prac budowlanych, instalacyjnych oraz odtworzenie podstawowych warunków do życia.

W tak trudnych chwilach solidarność lokalnej społeczności i ludzi dobrej woli staje się jedynym ratunkiem. Każda forma wsparcia i pomocna dłoń wyciągnięta w stronę pana Tomasza to dowód, że pamięć o dobrej pracy i sercu pani Moniki wciąż żyje w ludzkich sercach.

Pomagamy TUTAJ